Artikelenbank 'TxTxS'

De artikelen op blog hebben in principe weinig onderlinge relatie. Of er iets tussen zit dat u interesseert, kunt u het beste beoordelen aan de hand van het overzicht van de titels of via de labels, zoektermen en steekwoorden (zie onderaan) . Er zijn veel artikelen bij van Titus Rivas over Bijna Dood Ervaringen (BDE), paranormaal onderzoek en reïncarnatie. Titus bespreekt diverse boeken over deze onderwerpen.

Sluipende vervuiling Door overmatige economische activiteit raakt ons leefmilieu langzaam vervuild met stoffen die onze gezondheid kunnen aantasten. Maar zowel in voedsel als in ons drinkwater wordt gemonitord op een maximaal percentage gevaarlijke stoffen, waarbij de statistiek wordt ingezet om in te schatten hoe groot de kans is op gezondheidsschade. Op zich is dit een realistische aanpak, maar niemand kan goed inschatten wat het cumulatieve en gezamenlijke effect is van verschillende schadelijke stoffen die afzonderlijk onder de norm blijven waarboven het schadelijk is. Laat we ons door de autoriteiten niet te veel in slaap sussen? Zijn we wel voldoende bewust en bezorgd over de complexiteit van de milieu- en gezondheidsproblematiek? Hoewel het monitoren van individuele stoffen en het vaststellen van maximaal toegestane niveaus een belangrijke stap is in de bescherming van de volksgezondheid, kan het zijn dat deze aanpak niet volledig het cumulatieve effect van verschillende stoffen...

Hoe stel je Blogspot maximaal volgens de Google-richtlijnen? De software van een zoekmachine kan steeds beter voorspellen of een webpagina in de smaak zal vallen bij een (be)zoeker. Omdat het aanbod van webpagina's inmiddels zo astronomisch groot is geworden en de software zoveel beter en sneller, kan en moet de computer snel bepalen welke pagina wel en welke niet getoond gaat worden in de zoekresultaten. Op een opinie meer of minder zit Google niet te wachten en is er ook niet naar op zoek. Het ontwerpen van txtxs.blogspot.com om te voldoen aan alle Google-richtlijnen heeft mij een tijd voor hoofdbrekens gezorgd. Voor u als bezoeker, die zelf ook een blog bij Blogger heeft, daarom een handleiding voor de kortste weg naar een bevredigend technisch functioneren waarmee je bij de zoekmachines kunt aankomen. Ik wilde de technische specificaties zo optimaliseren dat software waarmee je dat kunt evalueren alleen maar groen licht zouden geven. Ik heb daarvoor gebruik gemaakt van twee Ch...

ChatGPT over zichzelf De intelligentie van software zoals ChatGPT wordt vaak beschouwd als kunstmatige intelligentie (AI), wat verwijst naar het vermogen van een systeem om taken uit te voeren die normaal gesproken menselijke intelligentie vereisen. Het is echter belangrijk om te begrijpen dat kunstmatige intelligentie, inclusief modellen zoals ChatGPT, een specifieke vorm van intelligentie vertoont en niet op dezelfde manier functioneert als menselijke intelligentie. ChatGPT is gebaseerd op machine learning en natuurlijke taalverwerking. Het model is getraind op grote hoeveelheden tekstgegevens en heeft geleerd patronen te herkennen en contextuele informatie te begrijpen. Het kan menselijke taal begrijpen en produceren, en het kan reageren op vragen en opdrachten. ChatGPT kan geen fysieke handelingen uitvoeren, heeft geen eigen bewustzijn of emoties en mist een diep begrip van de wereld zoals mensen dat hebben. Het is vooral bekwaam in taalgerelateerde taken en mist andere vormen van ...

De directeur van de Vereniging voor Communicatieprofessionals, de nuchtere Groninger André Manning, bespreekt in de NRC zijn top 10 van jeukwoorden. Hieronder een samenvatting. Op 10 staat „de buitenwereld naar binnen halen”. Ik zou liever zeggen: ‘luisteren naar je doelgroep’. Op 9: ‘stappen zetten’. Zeg gewoon ‘doorgaan’. Op 8: ‘transformatie, transitie en innovatie’. Noem het gewoon ‘verandering’. Op 7: de ‘customer journey’. Zeg gewoon: ‘Hoe beslist de klant?’ of ‘Hoe kunnen we de klant beïnvloeden?’ Op 6: ‘iets tegen iemand aanhouden’. Dat is: ‘bespreken’. Op 5: ‘stip op de horizon’. Dat is ‘iets dat je wilt bereiken’. Op 4: ‘co-creatie’. Is gewoon ‘samenwerken’.” Op 3: ‘verbinden’. Ook ‘samenwerken’. Op 2: ‘purpose’, ‘content’ en ‘input’. Noem ‘content’ gewoon ‘inhoud’; ‘purpose’ ‘waar je als organisatie voor staat’ en ‘input’ ‘bijdrage’.” Op 1: ‘agile’. Noem het gewoon ‘slagvaardig’ of ‘doelgericht’.

Jiddu Krishnamurti leefde van 1895 tot 1986 en was ooit verkozen om een soort spirituele wereldleider te worden. Maar hij wilde geen volgelingen, want “wie een ander volgt, houdt op de waarheid te volgen”. Hij wilde niet leiden, hij wilde naar eigen zeggen samenwerken. Zijn teksten gaan over leven in het nu, denken, macht, liefde, angst, vrijheid, waarheid, waarnemen en niet-handelen. Een voorbeeld van zijn (bewerkte) teksten, waarin zijn niet altijd toegankelijke stijl zichtbaar wordt. We leven tussen hoop (toekomst) en vrees (verleden). Wie geen inzicht heeft hoe beide ons beïnvloeden en wie zich identificeert met iets is niet vrij. Die vrijheid willen kennen en verwerven noemt Krishnamurti normaal en gezond. Het denken moet leeg zijn om helder te kunnen zien. U moet vrij zijn van iedere vorm van veroordeling, van elke opinie, van al het wel of niet eens zijn. Voor de hele ontwikkeling van het menselijk wezen, wordt eenzaamheid noodzakelijk, als een manier om gevoeligheid te kwe...

Econome Mariana Mazzucato laat in De ondernemende staat zien hoe belangrijk een investerende en innoverende overheid is; onontbeerlijk voor slimme en duurzame groei. Mazzucato ontkracht de mythe van een ingeslapen, bureaucratische overheid versus een dynamische, innovatieve private sector. Aan de hand van een groot aantal casestudy's laat zij zien dat het tegenovergestelde waar is. Pas als de overheid heeft geïnvesteerd volgt de private sector. Voorbeelden te over: gps, iPhone, internet, geneesmiddelen, biotechnologie, algoritmen en thans groene technologie. Het niet erkennen van de rol van de overheid heeft ertoe geleid dat bedrijven en beleggers profiteren van de innovaties, terwijl de gemeenschap - de belastingbetaler - de risico's moet dragen, zoals dat ook in de financiële sector het geval is. Hans Wansink bespreekt het boek in de Volkskrant van 27 juni. Een citaat. Hernieuwbare energie is de energie van de toekomst - vanwege het milieu, maar ook om opnieuw een sprong te m...

Wikipedia beschrijft de Porte-manteau: een samenvoeging van woorden die tot informatieve nieuwe woorden leiden. Porte-manteauwoorden of neologismen hebben het effect dat ze efficiënt zijn: in één woord kan gezegd worden wat anders twee of meer woorden zou vergen. Daarnaast hebben ze een categoriserend effect, en ontstaan er klassen van woorden die naar vorm en betekenis verwant zijn: motel en botel behoren tot de klasse "hotel", waaraan vorm- en betekeniselementen zijn toegevoegd die respectievelijk naar "motoring" (Engels voor "automobilisme") en "boat" verwijzen. Infotainment en infomercial behoren tot de klasse "information", samengevoegd met respectievelijk "entertainment" en "commercial", maar in beide gevallen nog met een betekeniscomponent van informatie. Sommige porte-manteauwoorden worden opzettelijk gemaakt, en dit kan opvallende vondsten opleveren. Van Kooten en De Bie zijn verantwoordelijk voor enkele van...

Stuntprijzen voor vliegtickets, plofkip of T-shirts…. Eigenlijk voelen we al op onze klompen aan dat deze lage prijzen niet kloppen. Doordat we deze producten en diensten blijven kopen, houden we onbedoeld het systeem van verkeerde prijzen in stand. Producenten en consumenten hoeven nu de verborgen kosten van hun afval, luchtvervuiling, uitputting van natuurlijke grondstoffen, uitbuiting van armen en afbraak van natuur niet te dragen. De samenleving en toekomstige generaties draaien uiteindelijk voor deze kosten op. Zolang vervuilen gratis blijft en vervuilende producten het goedkoopst, zal een duurzame economie nooit van de grond komen. Verkeerde prijzen verhinderen ons duurzame keuzes te maken. Een doorbraak is pas mogelijk als iedereen voortaan de echte prijs - 'de ecoprijs' - voor producten en diensten gaat betalen. Duurzame producten worden dan relatief goedkoop ten opzichte van vervuilende producten. De gevolgen zullen enorm zijn. Consumenten kiezen massaal voor duurzame ...

Ad Broere, econoom en auteur van Een Menselijke Economie is meer dan dertig jaar werkzaam in respectievelijk de financiële-, opleidingen- en adviessector. Door zijn brede kennis en ervaring weet hij als geen ander de sterktes en zwaktes van het huidige financiële stelsel te verklaren. In Geld komt uit het 'niets' legt Broere uit waarom het aantrekkelijk is om te breken met het huidige financiële stelsel en hij beschrijft mogelijkheden waarop we een duurzame toekomst veilig kunnen stellen. Het gevaar van de huidige crisis en robotisering is dat teveel mensen geen mogelijkheden meer hebben om voldoende te verdienen en passend werk te vinden. Een van zijn voorstellen is een basisinkomen. Hij is ook voorstander van het introduceren van parallelle munteenheden en lokale economieën, zoals men dat doet bij het LETS (Local Exchange Trading Systems). Dit hebben meer mensen bepleit. Het sterke van Broere is dat hij goed kan onderbouwen hoe intussen globale problemen zijn ontstaan door...

Renée Bergkamp, directeur Vereniging van waterbedrijven in Nederland (Vewin), reageert met een ingezonden brief in de Volkskrant van 19-2-2014 op een artikel over onkruidverdelger glyfosaat. In zijn artikel 'Gif in de verdomhoek' (Wetenschap, 15 februari) spreekt René Didde over 'pseudowetenschappelijke angstverhalen' en 'naar hartenlust shoppen uit de metersdikke dossiers'. Daarmee wordt zijn verhaal een betoog voor 'onkruidgif', waarin de essentie van drinkwater en volksgezondheid nauwelijks aan bod komen. Zo staat in de aangehaalde levenscyclusanalyse-studie (LCA) (paragraaf 2.5) van Niels Jonker dat 'in een LCA- berekening het overschrijden van drinkwaternormen niet expliciet wordt meegenomen'. Dat verklaart bijvoorbeeld dat borstelen slecht scoort in deze studie. Borstelen leidt namelijk tot een kortere levensduur van de verharding en dat is niet goed voor het milieu. Tsja…. Nogal eenzijdig, want het grootste probleem met glyfosaat is nu jui...

Uit een interview met de Volkskrant 18-2-2014 . Veldhuizen is niet de enige militair die na een missie terugkeert met psychische klachten. Defensie gaat ervan uit dat 5 procent kampt met een posttraumatische stressstoornis. Dat zijn de officiële cijfers, zegt Veldhuizen, maar hij weet beter. 'Ik ken jongens die met hun klachten expres naar de huisarts gaan en niet naar de militaire arts. Het verschil? Dan hoeft niemand het bij defensie te weten. Het gevaar is dat ze dan dezelfde medicatie krijgen als ik, maar wél hun werk blijven doen. Op de doosjes van mijn medicijnen zitten gele waarschuwingsstickers. Ik kan daardoor geen militair meer zijn. En geen verpleegkundige. Hé Niels, zeggen mijn collega's dan, kijk eens naar jouw carrièrelijn - nee, die gaat lekker'. Hij zegt: 'Velen kiezen ervoor te zwijgen. Als ik met mijn verhaal maar iemand kan helpen, is het al goed'. In zijn boek staat een heleboel niet, zegt hij. Zeker de helft van de tekst, minstens de helft van d...

We voelen instinctief aan dat het in samenlevingen met enorme inkomensverschillen op de een of andere manier fout gaat. Richard Wilkinson brengt in de TED-talk hieronder de harde gegevens over de economische ongelijkheid in kaart en laat zien wat er mis gaat als rijk en arm te ver uit elkaar liggen: echte effecten op gezondheid, levensduur, zelfs op fundamentele waarden als vertrouwen. Nederlands ondertiteld Hoeveel is genoeg? Geld en het verlangen naar een goed leven (bol.com) . Waarom werken we ons te pletter om steeds meer rijkdom te vergaren? Hoeveel is genoeg? Vader en zoon Robert en Edward Skidelsky zoeken een antwoord bij de Britse econoom John Maynard Keynes. Die voorspelde in 1930 dat we binnen de eeuw in een land van melk en honing zouden leven: ons inkomen zou alleen maar toenemen en we zouden niet meer dan vijftien uur per week moeten werken. De Skidelsky’s vertellen hoe en waarom Keynes zich heeft vergist. Volgens hen heeft de economie een morele dimensie gehad si...

Michael Moss ontrafelt in zijn boek de tactiek van voedselproducenten om ons afhankelijk te maken van zout, suiker en vet. Voedselproducenten blijken er alles aan te doen om ons te verleiden en een plekje in onze maag te veroveren, en houden ons zo afhankelijk van zout, suiker en vet. Het aantal mensen met zwaar overgewicht, diabetes en hartziektes is zo schrikbarend toegenomen dat men spreekt van een heuse obesitas-epidemie. Al jaren worden grote voedselbedrijven als Nestlé, Oreos, Kellogs, Procter & Gamble, Coca-Cola en Mars aangesproken op het ongezonde voedsel dat ze op de markt brengen. Zij weerleggen de kritiek met het argument dat de consument de keuze maakt en zij enkel de markt bedienen. Uit een interview door Mac van Dinther in de Volkskrant. Uw boek begint met een scène uit 1999 waarin topmensen van de voedingsindustrie in het geheim bij elkaar komen om het probleem van obesitas te bespreken. Zij wisten heel goed waarmee ze bezig waren. 'Dat was een belangrijk ...

Sweder van Wijnbergen zei donderdag 'de lijst niet te hebben gezien'. Vrouwen zijn niet bescheidener dan mannen. Ze scoren hoog in beide ranglijsten. Van de universiteiten zijn de economen van de Erasmus Universiteit het meest bescheiden en die van de Radboud het minst. Hoofdredacteur Harry van Dalen van Me Judice zegt dat overschatting en onderschatting bij het bepalen van de expertise een rol spelen. 'Dat is menselijk en onontkoombaar, maar ook iets wat we op den duur onder de loep willen nemen'. Volgens Van Dalen waren bijna alle economen bereid aan het onderzoek mee te doen, behalve die van het CPB en de DNB, wier mening niet los kan worden gezien van de instelling waarvoor ze werken. Van Dalen juicht het toe dat economen zich ook in andere terreinen verdiepen. In 2010 zei hij dat een van de oorzaken van de crisis 'overmoed en overspecialisatie' was. Jan Pen. Vandaag staat niet alleen, essays en memoires (bol.com) .

De Volkskrant meldt het volgende. Schadeherstelbedrijf Joustra uit Halfweg heeft de Slechtste Slogan van het Jaar-verkiezing van Radio Veronica gewonnen. De autoreparateur voert de reclamespreuk 'Een deuk van heb ik Joustra'. Tweede werd bakkerij Dam uit Nieuw-Beijerland met 'He! Cake je naar mijn gebak?'. Loodgietersbedrijf Ad van den Elshout uit Kwintsheul legde beslag op de derde plaats met 'Lekt er wat, bel dan Ad'. Eervolle vermeldingen kregen Karreboer aanhangerverhuur ('Kwaliteit die u blijft achtervolgen') en Haitsma installatietechniek ('Geen woorden maar draden'). Vorig jaar won won Jozefs Timmerwerken met 'Al meer dan 2000 jaar een begrip'. Louis Weltens uit 's-Gravenzande reageerde "jammer dat ik de Slogan van het Jaar-verkiezing op Radio Veronica heb gemist (V, 16 oktober). Anders had ik een geheide winnaar gehad. Gezien in Frankrijk, op een grote betonwagen. C'est le béton qui fait la musique".

Mijn recensie van het boek De Kerk Loslaten van Anneke Polkerman stond oorspronkelijk op Zinweb. Ik heb het mijn eigen site geplaatst. "Buitenstaanders kennen de wereld van het strenge protestantisme vooral van de boeken van inmiddels ongelovige schrijvers als Jan Wolkers en Maarten 't Hart. Agogisch counselor Anneke Polkerman stamt ook uit die wereld maar laat zien dat een afscheid van de Kerk geen afscheid van spiritualiteit of zelfs christendom hoeft te betekenen&#8230". Hier de link. De Kerk Loslaten (recensie) . Titus Rivas.

Compassie is niet zomaar een gedachte, het is een universele waarde die de mensen wereldwijd verbindt. In iedere cultuur, religie of samenleving komt deze waarde terug. Bij oprecht mededogen gaat het om het doelbewust rekening houden met anderen zonder dat je daarbij uiteindelijk toch alleen weer je eigen belangen voor ogen hebt. Rekening houden met een ander omdat die persoon je anders vroeg of laat zou kunnen benadelen, heeft dus niets te maken met echte compassie. In de ethiek kent men de zogenoemde gulden regel, die binnen allerlei levensbeschouwelijke tradities terug te vinden is. In het Nederlands vat men deze wel samen als volgt. “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”.

Waarom kunnen we maar niet aanvaarden dat de wereld fundamentele tekortkomingen kent? Waarom willen we alle pech, leed en risico uitbannen? De menselijke conditie is er nu eenmaal een van tragiek. Al lezen we dat graag in de Griekse tragedies, in het maatschappelijk bestaan ontkennen we het liever. Daartoe uitgedaagd door het populisme, dat ons wil verlossen van het tragische en het onvolmaakte, intensiveert de bestaande politieke orde zijn greep op de samenleving. De modernistische droom van maakbaarheid is verworden tot de nachtmerrie van een alom interveniërende fatale staat. Maar de politieke orde is een symbolische orde. Een orde waarin met handelingen, gebaren en woorden de strijd om de macht wordt gevoerd. Dat heeft het populisme beter begrepen dan de bestaande politiek, die voor elk vraagstuk - van obesitas tot overlast, van pesten tot klimaatverandering - een oplossing wil vinden. Waarheid en moraal moeten daarvoor de legitimatie bieden, terwijl we van Machiavelli hebben gelee...

Janneke Bazelmans schrijft in een opinie artikel in de Volkskrant van 22 juli over het dilemma van ouders over de vraag om wel of niet hun jonge kinderen te vaccineren. “Het vaccinatieprogramma van de overheid plaatst de kritische ouder voor een dilemma. Aan de ene kant voelt vaccineren niet goed. Naast ziektekiemen zitten er immers ook giftige hulpstoffen in de vaccins. Wie spuit er gifstoffen in een baby van amper twee maanden oud? En dan niet een keer, nee voordat een kind veertien maanden is, heeft het al vijf keer een cocktail ziektekiemen, chemische en giftige stoffen ingespoten gekregen. Een baby krijgt niet eens de kans om zelf een afweersysteem op te bouwen. Sterker nog, er wordt het afweersysteem iets opgelegd dat in normale situaties nooit zou voorkomen. En beschermen deze vaccins het kind of is het juist de conditie van het individuele immuunsysteem waar het om gaat? Misschien is het juist beter voor een kind om een ziekte door te maken en daarna levenslang immuun te zijn. ...