Berichten weergeven met het label politieke partijen. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label politieke partijen. Alle berichten weergeven

Gelijkwaardige rol politici, analisten, media en cabaretiers bij verkiezingsstrijd

In een analyse van de invloed van de media, in dit geval CNN, schrijft Arie Elshout in de Volkskrant op de dag voor de 2012 verkiezingen:

Niet alleen maken sommige nieuwsconsumenten hun eigen keuze, ze hebben er ook geen bezwaar tegen dat nieuws een geheel eigen bewerking ondergaat. Greene gebruikt hier het begrip 'hyperreal', van de Franse socioloog Jean Baudrillard. Beelden vervangen de werkelijkheid. De imitaties van Sarah Palin door Tina Fey hadden in 2008 een enorm effect, niet alleen doordat zij in dit digitale tijdperk met YouTube zo razendsnel worden verspreid, maar ook doordat journalisten de hyperreële Palin-parodie gebruikten om de echte Palin ongeschikt te verklaren voor het vicepresidentschap. Politieke satire wordt voor steeds meer mensen een politieke 'analyse'. Komieken zijn een politieke factor geworden. Greene: 'Zo smelten tegenwoordig humor, satire, duiding, partijdigheid, entertainment, journalistiek en activisme samen in een steeds heftiger mediacultuur.' In die cultuur willen 'mensen nieuws dat hen vermaakt'.



Tot zover de Volkskrant.
Bovenstaande geldt ook voor de afgelopen verkiezingsstrijd. Analisten, cabaretiers en politici hadden een gelijkwaardige positie in de discussie over de politieke standpunten.

Jan Jaap van der Wal laat bij Umberto Tan zien hoe heel veel bedrijven geld verdienen aan de discussie rondom gaswinning zonder daadwerkelijk tot duurzame oplossingen te komen.

Is een basisinkomen een duivelsoorkussen of een vangkussen?

Een aantal nieuwe politieke partijen pleiten voor het invoeren van het basisinkomen: de SOPN en de Partij voor de Toekomst. De Partij voor Mens en Spirit koppelt aan basisinkomen de eis om minimaal 20 uur per week vrijwilligerswerk te doen waar de gemeenschap van profiteert.

Jan Hoek schreef:
Het basisinkomen is een typisch jaren tachtig idee, dat met de Muur en Punk achter de horizon is verdwenen. De essentie is simpel: geef iedereen van achttien jaar en ouder een inkomen, zonder dat daar een tegenprestatie tegenover staat. Daar zitten tal van voordelen aan, die in de jaren tien van de 21ste eeuw nog en weer de moeite waard zijn.

Tal van voordelen
Wat te denken van het voordeel dat mensen niet ieder soort werk hoeven te aanvaarden om in hun inkomen te voorzien? De werkende arme is in Nederland aan een opmars bezig. Hij werkt zich te pletter in deeltijdschoonmaakbaantjes en kan nauwelijks in zijn eigen inkomen voorzien. Dan helpt een basisinkomen om een beetje kieskeurig te kunnen zijn bij het aanvaarden van werk.
De zorg voor de naasten zou er ook een stuk gemakkelijker van worden. Zo moet de uitkeringsgerechtigde die wil mantelzorgen, nu zijn naaste bewegen een Persoonsgebonden Budget aan te vragen, om zich daar dan uit te laten betalen. Want voor zorgen voor je zieke moeder, daar was de uitkering niet voor bedoeld. Een basisinkomen zou dat gewoon al geregeld hebben, nog voor je moeder ziek werd.
Het basisinkomen zou ons een hoop administratie en daaraan verbonden kosten en frustratie besparen. Geen huishoudtoets meer, en nooit meer tandenborstels tellen. Geen uitkeringen meer die achteraf ten onrechte zijn stopgezet. Geen ambtenaren die door boze uitkeringsgerechtigden over de balie zijn gesleurd. Het openen van een bankrekening volstaat om inkomen te verwerven. Een belastingstelsel dat nog simpeler is. Überhaupt veel minder ambtenaren, trouwens.
Tot zover Jan Hoek.

In een tijd waarin mensen steeds harder oordelen over mensen die geen passend werk kunnen vinden zou het ontspannend kunnen werken wanneer bij diezelfde mensen een aantal bezwaren kunnen worden weggenomen tegen het idee van basisinkomen. Vooropgesteld dat een gegarandeerd inkomen niet geldt voor illegalen en de instroom van buitenlanders niet wordt aangejaagd kan een basisinkomen compenseren voor de verslechterde arbeidszekerheid. Uiteraard zou een basisinkomen mogen samengaan met het gemakkelijker kunnen ontslaan van werknemers.
Een basisinkomen zal zeker ten laste komen van ondernemers die hard werken en winst maken. Er is een tendens dat die winst tegenwoordig minder snel tot het creëren van banen wordt aangewend, maar juist tot automatiseren van productie met minder arbeid. Het politieke argument dat ondernemers meer vrijheid en minder regels moeten krijgen kan pas dan worden ondersteund wanneer in de maatschappij de bestaanszekerheid van de kwetsbaren is geregeld. Zoals door Jan Hoek betoogd, draagt een basisinkomen bij aan een kleinere overheid omdat er minder controle nodig is.

In de Volkskrant van 16 maart 2013 een artikel over flexwerkers, die het lastig hebben om voldoende inkomen te verwerven.

Dat een gegarandeerd, maandelijks overgemaakt basisinkomen mensen luier zou maken, bestrijdt Guy Standing (hoogleraar ontwikkelingseconomie). Sterker nog, uit experimenten met basisinkomens blijkt dat ze juist ondernemender maken, omdat mensen geen tijd en energie meer kwijt zijn aan het in hun eerste levensbehoeften voorzien, zegt Standing.

En het argument dat een basisinkomen onbetaalbaar zou zijn, zeker in tijden van crisis, wil er ook niet in bij Standing. 'De Nederlandse staat schenkt bijvoorbeeld omvangrijke belastingvoordelen aan huizenbezitters en aan bedrijven. Dat staten zich geen basisinkomen kunnen veroorloven is onzin - het ligt er alleen maar aan waar je je prioriteiten legt.'

Rutger Bregman schreef in zijn column in de Volkskrant (15-nov=2013) over het beleid van Jetta Klijnsma tav verscherpte eisen aan mensen die bijstand willen:

Vernederen is het nieuwe verheffen. Verplicht is het nieuwe vrijwillig.

Dit beleid is niet alleen immoreel, het is ook dom. Moeder Jetta zou moeten weten dat verarming en vernedering dure hobby's zijn. Stel: een bijstandsmoeder met twee kinderen wordt drie maanden gekort vanwege haar net iets te diepe decolleté. De staatssecretaris bespaart een paar duizend euro, maar de verborgen kosten van kinderen die opgroeien in armoede, ongezond eten, slechter presteren op school en een groter risico hebben om in aanraking te komen met politie en justitie, zijn daar een veelvoud van.

Meer dan 600 duizend Nederlanders leven inmiddels in armoede. Een op de tien kinderen groeit op in een arm gezin. Op de lange termijn zijn de kosten immens - voor ons allemaal. En dat terwijl Nederland, het op een na rijkste land van de Europese Unie, de armoede vrij eenvoudig zou kunnen uitroeien. Een onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen die onder de armoedegrens dreigt te zakken, zou slechts enkele miljarden hoeven te kosten. Het uitroeien van de armoede onder kinderen zou uiteindelijk zelfs geld besparen.

Het enige wat nodig is, is een totaal ander mensbeeld. Een mensbeeld dat een stuk beter correspondeert met de werkelijkheid: arme mensen zijn geen luie uitvreters die gedresseerd moeten worden door Vadertje Staat. Helaas gaat Moeder Jetta gebukt onder een oude, sociaaldemocratische obsessie - met betaald werk.


Niet geloofwaardig kunnen samenwerken nekt het CDA

Sybrand Buma pleit als oplossing voor de economische crisis voor meer samenwerken.
Hij schreef een boek: Samen kunnen we meer. In onderstaande uitzending van Eenvandaag zegt hij: “Wanneer we uit de crisis willen komen, moeten we samenwerken.” Maar in het verkiezingspotje waarin (Haersma) Buma figureert zien we een solitair (fietsend) individu vooral alleen in beeld gebracht en die zich bijzonder ongemakkelijk en geforceerd glimlacht in de nabijheid van anderen.

sitestat Wanneer je een voorbeeld wilt zijn voor anderen, moet je zelf wel doen wat je van anderen vraagt. Weliswaar heeft het CDA vaak geregeerd met andere politieke partijen, maar wat daarvan blijft hangen is dat CDA-ers vooral samenwerken uit eigen belang. Ondertussen is de prognose voor het CDA slecht en zou hun beleid het meest negatief zijn voor de koopkracht in de nabije jaren. Op de satirische site De Speld een leuke persiflage van het CDA verkiezingsfilmpje:

Waarom het CDA moeite heeft om een leider te vinden

Het beleid van het CDA bevat veel mooie woorden, maar zij neemt deel aan een regering die precies het tegenovergestelde doet. Dat ondermijnt de geloofwaardigheid.
Het nieuwe beleid zou moeten zijn Kiezen en Verbinden. Het CDA wil een linkse, sociale koers verbinden met een rechtse, liberale koers. Het gebrek aan een duidelijke uitleg over wat die integratie van die koers inhoudt breekt op. Door het deelnemen aan een regering die als gevolg van de economische recessie vooral moet bezuinigen, is het CDA medeverantwoordelijk voor de gevolgen voor de kiezers. Er zijn bijna geen kiezers die nu profiteren.
Wie wil een partij leiden waarvan bijna niemand de mooie woorden meer gelooft?

sitestat

De brutaliteit van CDA-ers die proberen vol te houden dat hun intentie is om goed te doen, terwijl zij in de praktijk vooral een afbraakbeleid voeren, is vrijwel grenzeloos en schaamteloos. Kijk voor illustratie eens naar het verslag van het NOS-journaal van een interview met Henk Bleker.
“Lees vooral het schitterende interview in Elsevier”. “Ik ben net gevraagd om de hele wereld over te gaan om het welzijn van dieren te bevorderen”. "Doet er niet toe met wie hij vrijt, het gaat om zijn integriteit".
Het commentaar op zijn nieuwe natuurwet spreekt boekdelen.



De tijden zijn voorbij dat wanneer een ondernemer winst maakt hij dan gaat investeren om banen te scheppen. Hij zal vooral investeren in automatiseren om minder werknemers in dienst te houden, dat levert meer winst op. De afgelopen regeringen hebben het gemakkelijk gemaakt om werknemers te ontslaan. Wie als werknemer nog hoopt dat rechtse partijen voor hun belangen opkomen is wel erg naïef.

Manipulatie van de Kieskompas door politieke partijen

De Kieskompas helpt kiezers een keuze te maken uit politieke partijen. Om die keuzes te optimaliseren gaan mensen van de Kieskompas naar de politieke partijen toe om hen stellingen voor te leggen. Uit de antwoorden zoeken zij de stellingen waarop de partijen het verst uit elkaar liggen. Dat lijkt een goed idee, maar in de praktijk valt de uitkomst daarvan gemakkelijk te manipuleren door de politieke partijen. Wanneer een partij weet dat haar beleid op een bepaald gebied niet goed ligt bij de kiezer, dan onthoudt zij zich bij de bijeenkomst van de Kieskompas vertegenwoordigers van stemmen. Het gevolg is dat de betreffende stelling niet in de Kieskompas wordt opgenomen.
De oplossing is simpel: de medewerkers van de Kieskompas zullen de verkiezingsprogramma’s moeten doorspitten en zelf conclusies moeten trekken over de positie van de betrokken partij op de controversiële onderwerpen.

Wild, wilder, Wilders

Nu Geert Wilders een groot kiezerspotentieel heeft, zijn de andere politieke partijen aan zet om het verloren aandeel op de kiezersmarkt terug te pakken.
De partij met de grootste potentie om te groeien en tevens door de jaren heen afhankelijk van het charisma van de mannelijke tegenkracht is D66. Pechtold, hoewel niet met evenveel charisma uitgerust als Hans van Mierlo en Jan Terlouw, werkt hard in de media en doet het uitstekend. Hij heeft als verpersoonlijking van de redelijkheid ook de beste kaarten, want Wilders slaat wild om zich heen en wekt de suggestie dat zijn beweging extreme vormen kan aannemen. Wilders zelf spreekt liever van demonisering.
De vraag die nog open staat is of de race nu gelopen is of dat er ruimte is voor twee grote partijen. Wilders is niet bang om taboe onderwerpen aan te kaarten, maar zijn achilleshiel is gebrek aan democratie in eigen gelederen. Wel heeft hij oog voor de risico’s van gebrek aan kwaliteit bij medestanders. Maar net als bij de LPF blijft de vraag: zijn er wel genoeg bestuurders met voldoende kwaliteit waar hij het kan overlaten om af en toe op de winkel te passen?
Daarvoor moet je vertrouwen hebben in je medemens. Op dat punt lijkt Wilders het te verliezen van Pechtold. In de zendtijd voor Politieke Partijen schroomt D66 niet om een lesbisch stel naar voren te schuiven.
Wilders heeft het lef om met een Tweede Kamer delegatie naar Turkije te gaan om een week lang te gaan vertellen waarom Turkije niet rijp is om tot de EU te worden toegelaten.
Over vertrouwen gesproken…….
Maar het bedrijfsleven en het leger ziet de missie van Wilders met lede ogen aan. Nederland als exportland en als militaire macht aanwezig en zichtbaar in islamitische gebieden wordt niet graag het mikpunt van terroristische aanslagen of consumenten boycots. Dan is de afweging over wat belangrijker is "vrijheid van meningsuiting" versus "eigen belang" snel gemaakt.

D66 lijkt meer op de toekomst en de multiculturele samenleving ingericht te zijn dan Wilders. Wilders doet meer denken aan heersers uit het verleden die de zaak overzichtelijk wilden houden en vreemde elementen wilden weren.
De andere spelers in en rond het politieke midden doen het op dit moment niet zo sterk. De PvdA spreekt de arbeiders niet meer aan. Het CDA krimpt nog steeds langzaam maar gestaag en een nieuwkomer als de PvdD wekt de suggestie dat zij ook liever de macht niet met hun kiezers delen.

Rechtse politici ruiken kansen om geld te verdienen op andermans zak

De huidige aanvallen op linkse politici en hun actieverleden in de 80-jaren zijn voornamelijk te verklaren uit de mogelijkheid die ondernemers nu zien om beleidsmaatregelen erdoor te drukken die een beperkte groep ondernemers goed uitkomt.
Grote projecten als de Betuwelijn en de aanleg van de snelle spoorlijn de HSL zijn zo goed als afgerond en men heeft weer ruimte in de orderportefeuille. De aanleg van beide lijnen heeft veel verzet uit linkse hoek en van de milieubeweging opgeroepen. De projecten zijn moeizaam doorgedrukt en nu het af is, kunnen we terugkijkend constateren dat het allemaal niet het beoogde economische rendement heeft opgeleverd waarmee de verzetplegers geprobeerd werd te overtuigen.
Ook het plan van Veerman om de komende jaren telkens meer dan een miljard uit te geven aan de strijd tegen het water valt te begrijpen tegen de sinds jaar en dag geldende stelregel dat de heersende politiek voornamelijk werkt om de bouwwereld aan orders te helpen. Opvallend is dat Veerman’s commissie een hogere zeespiegelstijging voorspelt dan het KNMI deed. Alsof ze er in hun poging om het bedrijfsleven werk te verschaffen er een schepje geld bovenop wilden doen.
De beste manier om deze vriendjespolitiek te doorbreken is dat de overheid een eigen bouwbedrijf start of overneemt en aan deze de klus gunt om het bouwen en onderhouden van de waterkeringen de komende eeuw uit te voeren.

Een ander voorbeeld is kernenergie. Wat is er op tegen om als ons land mogelijk te leiden heeft van een stijgende waterspiegel om kernenergie uit het buitenland te betrekken. Afhankelijkheid van Russische olie is misschien niet leuk, maar binnen Europa staan kerncentrales genoeg om contracten mee aan te gaan. En wanneer er twijfels zijn aan hun veiligheid of over de manier om radioactief materiaal op te slaan, dan maak je toch een contract met een veiliger land?

Het zou goed zijn als de kiezer zich bewust zou worden van de relatie tussen regering en bouwwereld. Dat werknemers uit de bouwwereld met deze relatie ook eigenbelangen hebben en navenant stemmen is begrijpelijk, maar het overgrote deel van de kiezers hoort tot de niet profiterende belastingbetalers op wiens kosten de grote geldverslindende infrastructurele werken worden uitgevoerd.

Citeren uit bronnen en verbroken links

We linken zoveel mogelijk naar de bron van een bericht, maar we verwijderen de link wanneer deze is verbroken.

Zoeken

Zoeken op de txtxs sites

Labels

abonnementskosten (1) acteren (1) advies (1) agnosticisme (1) ahmadiya (1) alevieten (1) Anneke Polkerman (1) armoede (1) axiologie (1) banken (6) bankrun (1) basisinkomen (2) BDE (1) belastingdienst (1) beleid (1) bestuur (1) betrokkenheid (1) beweging (1) bewustzijn (1) bezuinigingen (1) Bijbel (1) bijnadoodervaringen (1) bioindustrie (2) biologie (1) biomassa (1) BNP (1) boek (32) bonussen (1) Btw (1) budget (1) burgerarrest (1) charisma (1) chassidisme (1) Christendom (2) CO2 (1) communicatie (2) compassie (1) computermodellen (1) criminaliteit (1) cybercrime (1) De Kerk Loslaten (1) debat (1) defensie (1) democratie (1) demoniseren (1) dierenliefde (1) dilemma (1) discussie (1) drinkwater (1) DSB (1) dualisme (1) duurzaamheid (3) economie (13) eerdere levens (1) ego (1) eigen belang (2) eigenhandig optreden (1) eiwitten (2) Engagement (2) eurocrisis (2) F-16 (1) fastfood (1) filedruk (1) film (1) filmpje (10) filosofie (1) financieel (1) flamenco (1) fundamentalisme (1) fundamenteel onderzoek (1) geest (1) gek (1) geloof (2) geloofwaardigheid (3) gematigd (1) Genesis (1) genezen (1) gevangenis (1) gevechtsvliegtuigen (1) geweld (3) geweten (2) gezichtsherkenning (1) gezondheid (2) gif (3) God (3) Google (1) groei (1) groene stroom (1) hallucinaties (1) het kwaad (1) Higgs-deeltje (1) humor (2) ibadisme (1) indicatoren (1) innovatie (1) intensieve veehouderij (1) islam (1) jaarwisseling (1) Jodenvervolging (1) JSF (1) katholiek (1) kennis (1) kernenergie (2) kieskompas (1) klimaat (1) kolencentrales (1) korting (1) kostprijs (2) krishna (1) kuisheid (1) leger (2) leiderschap (1) lenen (1) LETS (1) leven na de dood (1) lichaam (1) liefde (2) Lockheed (1) manipulatie (1) markt (1) massa (1) mededogen (1) media (1) mensbeeld (1) mensenhandel (1) Midas (1) milieu (1) moedermelk (1) moslims (1) museum (1) mystiek (1) mythe (1) Nederlandse Spoorwegen (1) Netwerk (1) niets (1) noodlot (1) omkoping (1) onderzoek (2) onkruid (1) onthouding (1) ontsnapping (1) ontsparing (1) ontwikkelingshulp (1) OV-chipkaart (1) pakkans (1) parapsychologie (1) Pauw en Witteman (1) peacekeeping (2) personalisme (1) personalistische mystiek (1) pesticide (1) petitie (1) piraterij (1) plastic (1) politie (1) politieke partijen (7) popmuziek (1) precariaat (1) PvdD (1) PVV (1) reclame (2) religie (1) risico (2) RUG (1) salafisme (1) samenwerken (1) satire (1) scheiden (1) sexualiteit (1) Sinterklaas (1) soefisme (2) solidariteit (1) Spiritualiteit (3) sponsoren (1) spreekwoorden (1) stamcel (1) stemmen (1) sterven (1) stiltecoupé (1) straf (1) Tolerantie (1) topmannen (1) tragiek (1) transparantie (1) uitslag (1) universele waarden (1) vaccineren (1) vage taal (2) verantwoording (2) verbinding (2) verbod (1) verkiezingen (2) verleiding (1) verlof (1) verouderingsproces (1) verslaving (1) vertrouwen (2) vettaks (1) voedselindustrie (3) voordeelurenkaart (1) voorlichting (1) voorspellingen (1) vrijheid (4) Vrijzinnig (1) vuurwerk (2) waardeleer (1) waarheid (1) wachtwoord (1) wapenexport (2) weddenschapsmodel (1) welvaart (1) werkgelegenheid (1) wetenschap (1) Wilders (1) zelfkennis (2) Ziggo (1) zoöfilie (1)

Bol.com

Weekdeals (728x90)