Posts

Er worden posts getoond met het label milieu

Inleiding

De artikelen op blog hebben in principe weinig onderlinge relatie. Of er iets tussen zit dat u interesseert, kunt u het beste beoordelen aan de hand van het overzicht van de titels of via de labels, zoektermen en steekwoorden (zie onderaan) . Er zijn veel artikelen bij van Titus Rivas over Bijna Dood Ervaringen (BDE), paranormaal onderzoek en reïncarnatie. Titus bespreekt diverse boeken over deze onderwerpen.

Het gevaar van stapeling van bedreigende stoffen

Sluipende vervuiling Door overmatige economische activiteit raakt ons leefmilieu langzaam vervuild met stoffen die onze gezondheid kunnen aantasten. Maar zowel in voedsel als in ons drinkwater wordt gemonitord op een maximaal percentage gevaarlijke stoffen, waarbij de statistiek wordt ingezet om in te schatten hoe groot de kans is op gezondheidsschade. Op zich is dit een realistische aanpak, maar niemand kan goed inschatten wat het cumulatieve en gezamenlijke effect is van verschillende schadelijke stoffen die afzonderlijk onder de norm blijven waarboven het schadelijk is. Laat we ons door de autoriteiten niet te veel in slaap sussen? Zijn we wel voldoende bewust en bezorgd over de complexiteit van de milieu- en gezondheidsproblematiek? Hoewel het monitoren van individuele stoffen en het vaststellen van maximaal toegestane niveaus een belangrijke stap is in de bescherming van de volksgezondheid, kan het zijn dat deze aanpak niet volledig het cumulatieve effect van verschillende stoffen...

Onnodig gif in ons drinkwater

Renée Bergkamp, directeur Vereniging van waterbedrijven in Nederland (Vewin), reageert met een ingezonden brief in de Volkskrant van 19-2-2014 op een artikel over onkruidverdelger glyfosaat. In zijn artikel 'Gif in de verdomhoek' (Wetenschap, 15 februari) spreekt René Didde over 'pseudowetenschappelijke angstverhalen' en 'naar hartenlust shoppen uit de metersdikke dossiers'. Daarmee wordt zijn verhaal een betoog voor 'onkruidgif', waarin de essentie van drinkwater en volksgezondheid nauwelijks aan bod komen. Zo staat in de aangehaalde levenscyclusanalyse-studie (LCA) (paragraaf 2.5) van Niels Jonker dat 'in een LCA- berekening het overschrijden van drinkwaternormen niet expliciet wordt meegenomen'. Dat verklaart bijvoorbeeld dat borstelen slecht scoort in deze studie. Borstelen leidt namelijk tot een kortere levensduur van de verharding en dat is niet goed voor het milieu. Tsja…. Nogal eenzijdig, want het grootste probleem met glyfosaat is nu jui...