Artikelenbank 'TxTxS'

We voelen instinctief aan dat het in samenlevingen met enorme inkomensverschillen op de een of andere manier fout gaat. Richard Wilkinson brengt in de TED-talk hieronder de harde gegevens over de economische ongelijkheid in kaart en laat zien wat er mis gaat als rijk en arm te ver uit elkaar liggen: echte effecten op gezondheid, levensduur, zelfs op fundamentele waarden als vertrouwen. Nederlands ondertiteld Hoeveel is genoeg? Geld en het verlangen naar een goed leven (bol.com) . Waarom werken we ons te pletter om steeds meer rijkdom te vergaren? Hoeveel is genoeg? Vader en zoon Robert en Edward Skidelsky zoeken een antwoord bij de Britse econoom John Maynard Keynes. Die voorspelde in 1930 dat we binnen de eeuw in een land van melk en honing zouden leven: ons inkomen zou alleen maar toenemen en we zouden niet meer dan vijftien uur per week moeten werken. De Skidelsky’s vertellen hoe en waarom Keynes zich heeft vergist. Volgens hen heeft de economie een morele dimensie gehad si...

Michael Moss ontrafelt in zijn boek de tactiek van voedselproducenten om ons afhankelijk te maken van zout, suiker en vet. Voedselproducenten blijken er alles aan te doen om ons te verleiden en een plekje in onze maag te veroveren, en houden ons zo afhankelijk van zout, suiker en vet. Het aantal mensen met zwaar overgewicht, diabetes en hartziektes is zo schrikbarend toegenomen dat men spreekt van een heuse obesitas-epidemie. Al jaren worden grote voedselbedrijven als Nestlé, Oreos, Kellogs, Procter & Gamble, Coca-Cola en Mars aangesproken op het ongezonde voedsel dat ze op de markt brengen. Zij weerleggen de kritiek met het argument dat de consument de keuze maakt en zij enkel de markt bedienen. Uit een interview door Mac van Dinther in de Volkskrant. Uw boek begint met een scène uit 1999 waarin topmensen van de voedingsindustrie in het geheim bij elkaar komen om het probleem van obesitas te bespreken. Zij wisten heel goed waarmee ze bezig waren. 'Dat was een belangrijk ...

Sweder van Wijnbergen zei donderdag 'de lijst niet te hebben gezien'. Vrouwen zijn niet bescheidener dan mannen. Ze scoren hoog in beide ranglijsten. Van de universiteiten zijn de economen van de Erasmus Universiteit het meest bescheiden en die van de Radboud het minst. Hoofdredacteur Harry van Dalen van Me Judice zegt dat overschatting en onderschatting bij het bepalen van de expertise een rol spelen. 'Dat is menselijk en onontkoombaar, maar ook iets wat we op den duur onder de loep willen nemen'. Volgens Van Dalen waren bijna alle economen bereid aan het onderzoek mee te doen, behalve die van het CPB en de DNB, wier mening niet los kan worden gezien van de instelling waarvoor ze werken. Van Dalen juicht het toe dat economen zich ook in andere terreinen verdiepen. In 2010 zei hij dat een van de oorzaken van de crisis 'overmoed en overspecialisatie' was. Jan Pen. Vandaag staat niet alleen, essays en memoires (bol.com) .

De Volkskrant meldt het volgende. Schadeherstelbedrijf Joustra uit Halfweg heeft de Slechtste Slogan van het Jaar-verkiezing van Radio Veronica gewonnen. De autoreparateur voert de reclamespreuk 'Een deuk van heb ik Joustra'. Tweede werd bakkerij Dam uit Nieuw-Beijerland met 'He! Cake je naar mijn gebak?'. Loodgietersbedrijf Ad van den Elshout uit Kwintsheul legde beslag op de derde plaats met 'Lekt er wat, bel dan Ad'. Eervolle vermeldingen kregen Karreboer aanhangerverhuur ('Kwaliteit die u blijft achtervolgen') en Haitsma installatietechniek ('Geen woorden maar draden'). Vorig jaar won won Jozefs Timmerwerken met 'Al meer dan 2000 jaar een begrip'. Louis Weltens uit 's-Gravenzande reageerde "jammer dat ik de Slogan van het Jaar-verkiezing op Radio Veronica heb gemist (V, 16 oktober). Anders had ik een geheide winnaar gehad. Gezien in Frankrijk, op een grote betonwagen. C'est le béton qui fait la musique".

Mijn recensie van het boek De Kerk Loslaten van Anneke Polkerman stond oorspronkelijk op Zinweb. Ik heb het mijn eigen site geplaatst. "Buitenstaanders kennen de wereld van het strenge protestantisme vooral van de boeken van inmiddels ongelovige schrijvers als Jan Wolkers en Maarten 't Hart. Agogisch counselor Anneke Polkerman stamt ook uit die wereld maar laat zien dat een afscheid van de Kerk geen afscheid van spiritualiteit of zelfs christendom hoeft te betekenen&#8230". Hier de link. De Kerk Loslaten (recensie) . Titus Rivas.

Compassie is niet zomaar een gedachte, het is een universele waarde die de mensen wereldwijd verbindt. In iedere cultuur, religie of samenleving komt deze waarde terug. Bij oprecht mededogen gaat het om het doelbewust rekening houden met anderen zonder dat je daarbij uiteindelijk toch alleen weer je eigen belangen voor ogen hebt. Rekening houden met een ander omdat die persoon je anders vroeg of laat zou kunnen benadelen, heeft dus niets te maken met echte compassie. In de ethiek kent men de zogenoemde gulden regel, die binnen allerlei levensbeschouwelijke tradities terug te vinden is. In het Nederlands vat men deze wel samen als volgt. “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”.

Waarom kunnen we maar niet aanvaarden dat de wereld fundamentele tekortkomingen kent? Waarom willen we alle pech, leed en risico uitbannen? De menselijke conditie is er nu eenmaal een van tragiek. Al lezen we dat graag in de Griekse tragedies, in het maatschappelijk bestaan ontkennen we het liever. Daartoe uitgedaagd door het populisme, dat ons wil verlossen van het tragische en het onvolmaakte, intensiveert de bestaande politieke orde zijn greep op de samenleving. De modernistische droom van maakbaarheid is verworden tot de nachtmerrie van een alom interveniërende fatale staat. Maar de politieke orde is een symbolische orde. Een orde waarin met handelingen, gebaren en woorden de strijd om de macht wordt gevoerd. Dat heeft het populisme beter begrepen dan de bestaande politiek, die voor elk vraagstuk - van obesitas tot overlast, van pesten tot klimaatverandering - een oplossing wil vinden. Waarheid en moraal moeten daarvoor de legitimatie bieden, terwijl we van Machiavelli hebben gelee...